CONTACT

FOLLOW

©2023 BY FACE&BODYPAINTINGGREECE.COM

Recent Posts

Συνέντευξη με την mua Κλαίρη Δημοπούλου

February 13, 2017

 

 

Μία από τις πιο γνωστές make up artist στον χώρο του body painting στην χώρα μας που κάνει καριέρα στο εξωτερικό δέχτηκε να μας μιλήσει και να μας πει μερικά πράγματα για τον εαυτό της και για τον χώρο του face και του body paint.Ο λόγος για την Κλαίρη Δημοπούλου...απολαύστε την!

 

Πες μας λίγα λόγια για σένα

Λέγομαι Κλαίρη Δημοπούλου και είμαι αυτοδίδακτη makeup artist και body painter. Το μακιγιάζ είναι το επάγγελμά μου τα τελευταία δύο χρόνια, και το χόμπι μου πολύ πριν από αυτό. Προ εξαμήνου μετακόμισα στο Λονδίνο όπου έχω πλέον την τύχη να το ασκώ full-time, διδάσκοντας σε δύο σχολές και συμμετέχοντας σε φωτογραφίσεις και διάφορα projects. Παράλληλα έχω κανάλι μακιγιάζ στο Youtube, ονόματι Claire Dim.

 

Πότε ήρθες σε επαφή με το body/face painting πρώτη φορά;

Ποιο ήταν το ερέθισμα που σε τράβηξε σε αυτό;

Το body painting προέκυψε σταδιακά, με αφορμή την εξοικείωση με το σχέδιο που είχα από μικρή. Απλώς κάποια στιγμή, σε συνδυασμό με την ενασχόλησή μου με το beauty μακιγιάζ (ένα ενδιαφέρον που αναπτύχθηκε με την άνθηση της makeup community του Youtube γύρω στο 2007), μεταφέρθηκε από το χαρτί στο δέρμα.

 

Πες μας λίγα λόγια για την εμπειρία σου πάνω σ’αυτό

Ασχολούμαι με το body painting ερασιτεχνικά από το 2010, που άρχισα να παίρνω το θέμα του μακιγιάζ πιο σοβαρά, δηλαδή ξεκίνησα να το σκέφτομαι σαν επάγγελμα. Η ενασχόληση μου αυτή επισημοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2015, που δημιούργησα το κανάλι μου στο Youtube, όπου ανεβάζω makeup και body painting tutorials. Άφησα λοιπόν τη μόνιμη δουλειά μου για να κυνηγήσω το θέμα του μακιγιάζ εντατικά, στην πορεία έχτισα το κομμάτι του freelancing, και μέσω της online προβολής άρχισα να λαμβάνω προτάσεις για συνεργασίες, μία από τις οποίες ήταν και το να διδάξω body painting στο London Makeup Institute της Θεσσαλονίκης. Σήμερα εξακολουθώ να διδάσκω σε αυτή τη σχολή, καθώς και στο London School of Makeup και στο Makeup London Academy εδώ στο Λονδίνο, μετά την πρόσφατη μετακόμισή μου. Ευτυχώς τα πράγματα κύλησαν αρκετά ομαλά ώστε να κάνω σήμερα σε καθημερινή βάση αυτό που αγαπώ. Όταν άρχισαν να αποκτούν μια σχετική αναγνώριση ορισμένα looks που είχα κάνει (όπως το Pop Art Look, ή το Black & White Comicbook Character, ή η Harley Quinn) δεν το πίστευα, δεν είχα ιδέα πως το να καθίσω στο κρεβάτι μου και να βάλω την κάμερα να γράφει όσο ζωγραφίζω πάνω μου θα είχε τέτοιο θετικό αντίκτυπο! Παρόλο που το κανάλι μου είναι ακόμα πολύ μικρό, οι ευκαιρίες που μου έχει προσφέρει στον τομέα του makeup και body painting είναι ανεκτίμητες. Οπότε ασχολούμαι με το body painting διδάσκοντάς το, αλλά και κάνοντάς το η ίδια για μόδα, φωτογραφίσεις, βίντεο και παραστάσεις.

 

Face ή body painting; Τι προτιμάς;

Δε μπορώ να διαλέξω! Συνήθως αν ξεκινήσω με το πρόσωπο παρασύρομαι και εξαπλώνομαι στο λαιμό και στο στέρνο. Ειδικά όταν είναι να ζωγραφίσω πάνω σε μοντέλο αντί στον εαυτό μου, πχ για βιντεοκλίπ ή για φωτογράφιση, δύσκολο να κρατηθώ και να μείνω μόνο στο πρόσωπο. Όσο μεγαλύτερη επιφάνεια, τόσο πιο διασκεδαστικό!

 

 

Υπάρχει κάποιο στυλ που προτιμάς;

Σίγουρα. Έχω αδυναμία στα πιο “cartoon” looks, δηλαδή οτιδήποτε παραπέμπει σε σκίτσο, καρικατούρα, κόμικ, είναι το αγαπημένο μου. Φαίνεται πως οι ταινίες της Disney έχουν αφήσει την ανεξίτηλη σφραγίδα τους πάνω μου! Είτε αυτό, είτε οφθαλμαπάτες -3D body painting- ένα είδος όπου καλείσαι να αποτυπώσεις όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά πάνω στο δέρμα υπαρκτά αντικείμενα, πχ ρούχα ή κοσμήματα που με πρώτη ματιά φαίνονται αληθινά/τρισδιάστατα, ενώ στην πραγματικότητα είναι ζωγραφισμένα. Με λίγα λόγια, όσο πιο συγκεκριμένες και καθαρές οι γραμμές μου, τόσο πιο πιθανό είναι να προσδώσω την απαραίτητη πλαστικότητα. Προτιμώ λοιπόν το body painting στο πλαίσιο της μεταμφίεσης σε κάτι πιστευτό (όχι απαραίτητα υπαρκτό, αλλά που διατηρεί ωστόσο μια ανθρώπινη ιδιότητα), παρά το αυθόρμητο άπλωμα του χρώματος

που καταλήγει σε οπτικά αφηρημένο αποτέλεσμα - κάτι στο οποίο πολλοί άλλοι body painters ανταποκρίνονται θαυμάσια.

 

Τεχνική βαψίματος που συνήθως επιλέγεις;

Προτιμώ ματ μπογιές με βάση το νερό αντί το λάδι, γιατί δίνουν ομοιόμορφη, σταθερή και συμπαγή υφή με διάρκεια. Αυτό βοηθάει στις “τακτοποιημένες” γραμμές που μου αρέσουν, καθώς λόγω της σύστασης τέτοιων προϊόντων, τα χρώματα δεν αναμειγνύονται μεταξύ τους και μένουν στη συγκεκριμένη περιοχή που τα τοποθετώ. Οπότε η τεχνική είναι η “βλέποντας και κάνοντας, ό,τι φαίνεται πιο ωραίο” (“ωραίο” = καθαρά υποκειμενικός όρος)!

 

Υπάρχει κάποιο διάσημο πρόσωπο που θα ήθελες να βάψεις; Αν ναι, εχεις σκεφτεί τι θα του έκανες;

Βλέπω διάφορα πρόσωπα που με εμπνέουν κατά καιρούς, αλλά σε αυτά θα ήθελα να κάνω κυρίως beauty makeup, δηλαδή κάτι βατό και φορέσιμο παρά κάτι πιο τρελό και δημιουργικό. Νομίζω πάντως ότι αν το body painting ήταν πιο ευρέως διαδεδομένο σαν τέχνη και ερχόταν πιο “αυτόματα” στο μυαλό των καλλιτεχνών μέσα στη διαδικασία της αναζήτησης κάποιου look για συναυλία ή βίντεό τους, είναι κάτι που θα απογείωνε την παρουσία τους είτε επί σκηνής είτε στην κάμερα. Σε αυτή την περίπτωση θα μ’άρεσε να αναλάβω την Florence Welch, την οποία είτε θα βύθιζα σε μια πισίνα με γκλίτερ, είτε θα περνούσα 9 ώρες να ζωγραφίζω κάτι που θυμίζει αραχνοϋφαντη δαντέλα πάνω σε όλο της το σώμα (βλ. Nelly Recchia).

 

Στην Ελλάδα πώς βλέπεις τα πράγματα ως προς το επίπεδο των καλλιτεχνών; Θεωρείς ότι η οικονομική κρίση επηρεάζει την ανάπτυξη της τέχνης;

Αντιθέτως, θεωρώ πως η κρίση εντείνει την ανάγκη για εκτόνωση μέσω της δημιουργίας. Αντίστοιχα βέβαια, στερεί ευκαιρίες προώθησης. Νομίζω πως έχουμε αρκετούς εξαιρετικά υποτιμημένους body painters, κάτι για το οποίο κι εγώ δεν ήμουν ενήμερη μέχρι πρότινος, καθώς το κομμάτι του μάρκετινγκ και της σωστής εκπροσώπησης στην Ελλάδα, ειδικά σε αυτούς τους τομείς που ακόμα μας είναι ξένοι, είναι είτε ελλιπές είτε απαρχαιωμένο.

 

 

Τι πιστεύεις ότι χρειάζεται κάποιος για να ασχοληθεί με αυτόν τον τομέα του μακιγιάζ;

Θα έλεγα πως είναι απαραίτητη μια βασική γνώση χρωματικής θεωρίας, καλή αντίληψη του φωτός και των σκιών και συνεχής, ασταμάτητη, αέναη εξάσκηση.

 

Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν;

Να αφιερώσουν όσο περισσότερο χρόνο και προσοχή γίνεται στην εξέλιξη της τεχνικής και στην επέκταση του “ρεπερτορίου” των looks που μπορούν να επιτύχουν, και να χρησιμοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα μέσα (πχ social media) ώστε να αναδείξουν τη δουλειά τους ενσυνείδητα και με αυτοπεποίθηση. Να μην αποθαρρύνονται στην ιδέα της πολύωρης λεπτοδουλειάς, καθώς κάτι τέτοιο είναι έως και θεραπευτικό. Να μη δρουν με γνώμονα την όποια ανταμοιβή αλλά την αυτοπραγμάτωση.

 

Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να προσθέσεις;

Κάτι που έχω παρατηρήσει επανειλημμένα στις τάξεις που διδάσκω είναι πως, στην πλειοψηφία τους, οι μαθητές ξεπερνούν τον εαυτό τους και καταλήγουν να δημιουργούν κάτι πολύ όμορφο, στο οποίο συχνά διαφαίνεται ένα κομμάτι της προσωπικότητάς τους (το “στυλ” του καθενός, που λέμε, κάνει μπαμ από τις πρώτες πινελιές). Αυτό συμβαίνει ανεξαρτήτως πρότερης τριβής με το αντικείμενο και δεν παύει να με εντυπωσιάζει. Ένα πινέλο, μια διακριτική καθοδήγηση και μπόλικη ενθάρρυνση, κάνουν θαύματα. Οπότε προτείνω να το δοκιμάσει ο οποιοσδήποτε - το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να βγει περίεργο ή ατελές και να το ξεπλύνουμε με νερό. Ο πειραματισμός είναι το κυριότερο συστατικό κάθε νέας αρχής (νομίζω το βάρυνα πολύ το κλίμα)!

 

Για τους τρόπους επικοινωνίας με την mua Κλαίρη Δημοπούλου επισκεφτείτε την gallery του site.

 

1/16

 

 

 

Please reload

Please reload

Archive

Please reload

Tags

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon